بستن وبلاگ

سلام

خوبین؟

اول یه تشکر بابت اینکه به این وب سر میزنید

دوم یک مطلب خیلی مهم

خیلی از بچه ها از موضوعات عاشقونه دیگه خسته شدن

من یه وبلاگ شاد هم ساختم به نام ایول اس ام اس

اگه از این وب بدتون میاد برید اونجا نظر بدین

 

حالا یک مشورت در واقع یه نظر سنجی!!

اگه واقعا عکسها و مطلبام بدرد نخوره بدون رو دروایسی بگین تا سریعتر درشو تخته کنم(لطفا دوستانی که وب ندارن راجع به این موضوع بیشتر نظر بدن)

اگرم نه قالبش خوبه فقط مطلباش بده بگید موضوعشو عوض کنم

یا نه می خواید متنهایی رو که خودم می نویسم رو اینجا بذارم

پس هرچی می خواهید بگید

من به نظرات شما احتیاج دارم

اگه نظری ندین هم هیچی نمی نویسم تا اطلاع ثانوی...

فداتون

بای

سلام ای عشق من

سلام ای کهنه عشق من که یاد تو چه پا برجاست

                                  سلام بر روی ماه تو عزیز دل سلام از ماست

تو یه رویـای کـوتـاهـی دعای هر سحــر گـاهـی

                                     شدم خواب عشقت چون مرا اینگونه می خواهی

من آن خاموش خاموشم که با شادی نمی جوشم

                                   ندارم هیچ گناهی جز که از تو چشم نمی پوشم

تو هر بند از شعر آوازی شکوه اوج پروازی

                                       نداری هیچ گناهی جز که بر من دل نمی بازی

مرا دیوانه می خواهی ز خود بیگانه می خواهی

                                      مرا دل باخته چون مجنون زمن افسانه می خواهی

بکش دل را شهامت کن مرا از غصه راحت کن

                                           شدم بیگانه با هستی ز خود بی خودتر از مستی

نگاهم کن نگاهم کن شدم هر آن چه می خواستی

                                         شدم انگشت نمای خلق مرا تو درس عبرت کن

بکن حرف مرا باور نیابی از من عاشق تر

                                     نمی ترسم من از اقرار گذشتا بر سرم دیگر

چه دردیست در میان جمع بودن

                     ولی در گوشه ای تنهانشستن

برای دیگران چون کوه بودن

                      ولی در چشم خود آرام شکستن

برای هر رقیب شعری سرودن

                ولی لبهای خود همواره بستن

به رسم دوستی دستی فشردن

                ولی با هر سخن قلبی شکستن

   به نزد عاشقان چون سنگ خاموش

                 ولی در بطن خود غوغا نشستن

 به غربت دوستان بر خاک سپردن

            ولی بر دل امید به خانه بستن

چه دردیست در میان جمع بودن

            ولی در چشم خود آرام شکستن