خاکستر عشق

جز اینکه خاکستر شوم راهی ندارم

                            مانند هیزم آتشـت را دوســـــت دارم

حالا نمیایی نیا چون بی تو عـمریست

این لحظه های لعنتــی را می شمــارم

بــــاور نمیـکردم فریبـــم داده باشـــی

                             مثل سرابی پا به راهت می گذارم

من غوطه ور بودم میان موجهایت

دیگر به فکر زندگی در ابشارم

حالا که بعد از ابشارت زنده هستم

                              خود را به دریای وجودت می سپارم

کبوتر

توی سرمای زمستون یه کبوتر روی ایوون

                              خیس شده پرهای نازش دیگه بالهاش نداره جون

  

بس که آسمون نگاه کرد دیگه چشماش شده خسته

                         آخه اون خبر نداره خودشم بارشو بسته

یه دلش پر اضطرابه یه دلش پر از امیده

                                      توی آسمون آبی اون هنوز جفتی ندیده

دلشو زدش به دریا بره دنبالش به هرجا

                                         اما افسوس که شکارچی نشسته پشت درختا

تا بلند میشه از ایوون میریزه روی زمین خون

                                             تا میریزه رو زمین خون میشینه جفتش رو ایوون

آخرین نامه

توی این نامه اخر واسه من نوشته بودی

واسه این قلب عاشق تو مثه فرشته بودی

تو نوشتی اگه دوریم تو دله هم خونه داریم      

هر جای دنیا که باشیم عشق و یاد هم میاریم

کار از این حرفا گذشته تو دیگه بر نمی گردی

از همون لحـظه بریدی که خداحـافظــی کردی

تو بگــو با چـه امیدی چشــم بـه راه تـو بمونم

وقتی که از توی چشمات ته قصه رو می خونم

اگــه دل بــریــدی از مــن دل من امـا بـاهـاتـه

رفتنـت منـو ســـوزونده نوبــت خــاطـره هاته

می دونم تموم حرفات ناز مهربون بهونه است

کاش میدیدی که همیشه چشم تو چراغ خونه است

کاش کی حرفای تو راست بود کاشکی رفتنت سراب بود

عمر عشــق سر نمیومد تموم قصه یه خواب بود