یا حسین

جان خواهر بر غمم زاری مکن

با صــدا بهرم عـــزاداری مــکن

 

معجر از سر پرده از رخ وا مکن

آفتـــــاب و ماه را رســـوا مـــکن

 

هست بر من نا گوار و نا پسند

از تو زینب گر صدا گردد بلند

 

هرچه باشـد تو علی را دخــتری

ماده شیر را کی کم از شیر نری

 

بـــــا زبـــان زینـــبی شـــاه آنچه گفت

با حســینی گوش زینب می شـنفت

 

با حسینی لب هر آنچون گفت راز

شــــه به گوش زینبـــی بشـنیـد بــــاز

گوش عشق آری زبان خواهد ز عشق

فهــم عشق آری بیــان خواهد ز عشق

 

با زبـــان دیـــگر این آواز نیســــت

گوش دیگر محرم این راز نیســـت

 

زمین بـر باغ گل خون گریــــه میکرد

زمان هم بی امان خون گریه میـــکرد

چودیدم اســــب او بـی صـــــاحب آمد

تـمام آسمـــــان خون گـریـــه می کـرد

 

قـــد آیــیــنه هـــــا خــــم شـد دوبــــاره

دلــــم دریــاچــه ی غــم شد دوبـــــاره

صـــدای سـنج و دمـــــام آمــــد از دور

بخــــون ای دل محـــــرم شد دوبــــاره

 

بـخـون ای دل که دشتســـتون صـدا شـه

کمــــی فائــض بخـــون دردم دوا شـــه

ملائـــــک نوحــــه خوانــان حســـــینن

بخــــون والله خـــــدا هـــم از خداشـــه